نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: ذرت، گیاهی که بومیان آمریکا معرفی کردند

  1. #1

    آخرین بازدید
    شنبه ۱۱ دی ۹۵ [ ۱۸:۲۸]
    تاریخ عضویت
    ۹۰-۱۲-۲۵
    نوشته ها
    298
    امتیاز
    5,210
    سطح
    1
    Points: 5,210, Level: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 26.0%
    سپاس ها
    647
    سپاس شده 1,424 در 279 پست

    پیش فرض ذرت، گیاهی که بومیان آمریکا معرفی کردند

    ذرت گیاه بومی آمریکای مرکزی و جنوبی است. مرکز اولیه آن کشور بولیوی و پرو است. تا سال 1422 از نظر گیاه شناسان شناخته شده نبود. در این سال گروه کاشفان آمریکا به این منطقه رسیدند و کشت این گیاه را در قبایل بومی (سرخ پوستان آمریکا) مشاهده کردند. سپس این گیاه به اسپانیا و دیگر کشورها منتقل شد. بعضی معتقدند که این گیاه از طریق عربستان وارد استان خوزستان شده. این گیاه در این منطقه به "گندم مکه" مشهور است. عده ای نیز ورود ذرت به ایران را به پرتقالی ها نسبت می دهند.
    ذرت گیاهی است که از نظر اقتصادی اهمیت بسیار زیادی دارد و موارد مصرف زیادی نیز دارد. از جمله این موارد مصرف می توان تغذیه پرندگان، حیوانات شیرده و گوشتی و انسان و استفاده در صنایع داروسازی، نشاسته سازی، الکل کشی، تهیه اسید، تهیه چسب، تهیه کاغذ دیواری و روغن کشی را نام برد.
    سطح زیر کشت ذرت در دنیا 140 میلیون هکتار و در ایران حدود 60 هزار هکتار گزارش شده. میانگین تولید دانه آن در دنیا حدود 3500 کیلوگرم در هکتار و میانگین تولید علوفه از آن 36 تن در هکتار گزارش شده است. در ایران در بعضی از مناطق دو بار در سال می توان ذرت را کشت کرد. مثل خوزستان که کشت تابستانه و پاییزه در آن صورت می گیرد. میزان نشاسته موجود در دانه این گیاه 52 درصد تا 74 درصد و میزان پروتئین آن 5 درصد تا 16 درصد گزارش شده است.
    گردش زراعی (تناوب)
    در گردش های زراعی به دو نکته باید توجه کرد. یکی این که این گیاه به مواد غذایی زیادی نیاز دارد و باعث تخلیه خاک می شود. دوم این که عمق نفوذ ریشه در این گیاه بسیار بالاست و باید از لحاظ نفوذپذیر بودن خاک در شرایط مناسبی باشد.

    ذرت گیاهی یکساله از تیره غلات و از جنس و گونه "میز" maize سریع الرشد است و ریشه آن نسبت به بیشتر تیره غلات قوی تر است. ذرت سه نوع ریشه عمودی، ریشه مایل و ریشه افقی دارد که در عمق های مختلف خاک، عمل جذب آب و مواد غذایی را انجام می دهد. عمق متوسط نفوذ ریشه در این گیاه 40 تا 80 سانتی متر است و در خاک های خشک و شنی گاهی به بیش از یک متری خاک نفوذ می کند. ساقه در این گیاه گره دارد و در فواصل بین گره ها توخالی است. ارتفاع ساقه بین 0.5 تا 2.5 متر متغیر بوده و در بعضی از ارقام و شرایط آب و هوایی گاهی ارتفاع آن به پنج متر می رسد. برگ ها بر روی ساقه به صورت متناوب قرار گرفته اند و تعداد آنها بین 12 تا 18 عدد متغیر است. ذرت مثل برگ گندم، برگ های کشیده ای دارد و طول هر برگ 30 تا 50 سانتی متر است و عرض هر برگ بین سه تا ده سانتی متر متغیر است. رنگ برگ ها از سبز روشن تا سبز تیره متغیر است. برگ های ارقام زودرس رنگ روشن تری نسبت به برگ های ارقام دیررس دارد.

    طبقه بندی های گوناگونی در ارتباط با این گیاه انجام شده. بر اساس یکی از این طبقه بندی ها ذرت به انواع زیر تقسیم بندی شده است:
    ذرت دندانی: شکل دانه در این گروه به شکل دندان است. ارتفاع بوته های آن بلندتر از سایر ذرت ها است و برگ های آن بزرگ و کشیده و میوه آن نیز بزرگ است. دانه های آن تقریباً مخروطی شکل است. پوست دانه ضخیم و دارای مقدار زیادی نشاسته در قسمت مرکزی دانه است. این نوع از ذرت دیررس است و بیشتر به منظور ذرت سیلویی از آن استفاده می برند.
    ذرت بلوری: ارتفاع بوته در این گروه از ذرت ها کوتاه تر از گروه قبلی بوده، اندکی دیررس است، اما در مقایسه با ذرت دندانی زودرس تر است (از نظر زمان رسیدن دانه). نشاسته موجود در دانه این نوع ذرت به طور کامل فشرده شده است که در نتیجه دانه ها دارای مقطعی شیشه ای هستند و در صنعت نشاسته سازی کاربرد دارند. از دانه های تولید شده آن برای تغذیه پرندگان استفاده می شود و دانه های آن کوچک تر از گونه دندانی است.
    ذرت آردی: مقدار نشاسته دانه این ذرت نسبتاً زیاد بوده و نسبت نشاسته به پوسته دانه در این گروه بیشتر از همه ارقام دیگر است. زودرس بوده و بیشترین کاربری را در صنعت نشاسته سازی دارد.
    ذرت شیرین: دارای دانه های کروی شکل بوده و رنگ دانه از سفید تا زرد تیره متغیر است. ارتفاع بوته آن کوتاه تر از همه ارقام دیگر است و رنگ اندام های هوایی روشن تر است. مقدار نشاسته موجود در دانه کمتر از ارقام دیگر است و در عوض درصد قند تولید شده آن بیشتر است. این نوع ذرت بیشتر مورد مصرف انسان قرار می گیرد و به صورت های مختلف مثل بوداده یا آب پز مورد استفاده قرار می گیرد.
    ذرت پاپ کرن POP CORN: دانه در این نوع ذرت کاملاً کروی و بسیار زودرس است. ارتفاع بوته کاملاً کوتاه و نشاسته موجود در آن در صورت گرما دادن به حالت انفجار در می آید و یک دلیل این که به آن پاپ کرن می گویند همین است. این ذرت مورد استفاده انسان قرار می گیرد.
    ذرت مومی: دانه در این گروه، کروی شکل بوده، رنگ دانه زرد است و در قسمت پوست دانه آن ماده چسبنده ای وجود دارد که در کارخانجات چاپ از آن استفاده می شود و گونه ای صنعتی به حساب می آید.
    ذرت گیاهی است که دارای قدرت منحصر به فردی برای تولید ریشه های نابجا است که در تولید ذرت دندانی این موضوع شایع تر بوده و گیاه را در برابر خوابیدگی یا ورس مقاوم می کند.

    ذرت گیاهی است که در مراحل مختلف رشد بخصوص در مرحله تولید جوانه به سرما حساس است و بهترین درجه حرارت برای تولید جوانه ذرت حدود 14 درجه سانتی گراد است و در صورتی که در این مرحله دما به شش درجه سانتی گراد برسد، جوانه زنی متوقف می شود. بهترین درجه حرارت برای رشد این گیاه هم 20 تا 30 درجه سانتی گراد است و در صورتی که دما از 35 درجه سانتی گراد بیشتر شود، برگ ها سوخته و رشد گیاه کم می شود. در درجه حرارت بالا دانه های گرده خشک شده و درصد گرده افشانی کاهش می یابد. ارقام مختلف ذرت به رطوبت نیز نیاز زیادی دارند و آبیاری در طول رشد این گیاه ضروری است. این گیاه از سطح دریا تا ارتفاع 1500 متری قابل کشت است. چون گیاهی است که دارای ریشه های قوی و عمیق است، باید در خاک های نفوذپذیر کشت شود. این گیاه، گیاهی است که باعث تخلیه خاک می شود، یعنی اکثر مواد غذایی خاک را جذب می کند. بنابراین خاک زیر کشت ذرت لازم است که حاصلخیز و مرطوب باشد. خاک های شور، آهکی و شنی برای کشت این گیاه مناسب نیستند.

    همان طور که گفته شد، ذرت گیاهی است که در طول دوران رشد مواد غذایی زیادی را از خاک جذب می کند و از پر مصرف ترین گیاهان نسبت به ازت است. ازت سبب افزایش پروتئین و روغن موجود در دانه شده و باعث شادابی برگ ها، افزایش رشد آنها و بالا رفتن بازدهی فتوسنتزی در گیاه می شود. بهتر است ازت در سه مرحله تولید جوانه، مرحله ای که ارتفاع بوته ها به 16 سانتی متر می رسد و نیز در مرحله پیدایش گل آذین نر به زمین داده شود. دادن 200 گرم ازت خالص و حتی در مواردی که زمین از نظر مواد آلی ضعیف باشد دادن 300 کیلوگرم ازت در هر هکتار مناسب است.

    فسفر: وجود این ماده غذایی باعث گسترش ریشه، افزایش عمق ریشه و مقاومت گیاه در برابر خشکی می شود. وجود این ماده باعث افزایش تولید دانه های گرده و در نتیجه افزایش لقاح می شود و در نهایت موجب زودرسی در گیاه می شود. میزان نیاز به فسفر بسته به شرایط، بین 90 تا 150 کیلوگرم متفاوت است.
    پتاس: وجود این ماده سبب افزایش مقدار هیدروکربن های دانه شده و در ایجاد بافت های نگه دارنده ساقه مؤثر است و مقاومت این گیاه در مناطقی که احتمال وزش بادهای شدید است را بالا می برد. نیاز به این ماده غذایی 75 تا 100 کیلوگرم گزارش شده است.




    منبع:020

  2. 7 کاربر از پست مفید guppy سپاس کرده اند .

    berkeh (جمعه ۱۱ اردیبهشت ۹۴),best (چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ۹۴),eminem (جمعه ۲۳ مرداد ۹۴),Melix (جمعه ۱۱ اردیبهشت ۹۴),سیلوردالر (دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ۹۴),عباس ترابیان (جمعه ۱۱ اردیبهشت ۹۴),shark (شنبه ۱۲ اردیبهشت ۹۴)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •