صفحه 2 از 3 نخستنخست 123 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 26

موضوع: کونگ فو توآ

  1. #11

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    10-08-15
    محل سکونت
    تهران
    سن
    25
    نوشته ها
    284

    پیش فرض



    مشخصات آرم کونگ فو توآ
    دارای مشخصات هلال قرمز رنگ،رنگ سفید زیر مشت،کره ی زمین و نقشه ایران و مشت میباشد.مشت، نشان دهنده ی اتحاد و حفظ وحدت می باشد. هلال سرخ فلسفه ی خون کونگ فو است ونشان دهنده مبارزه تا آخرین نفس در راه آزادی انسان و مشت در میان دایره ی سیاه نشانه ی قیام از دل سیاهی ها و پلیدی ها و همه آنچه که انسان امروز را خود بیگانه نموده و در بند کشیده است.
    سفیدی زیر آرم نمودار سفیدی ایرانی هاست که شاخه ای از نژاد آریایی میباشیم و در کره ای وسط آن کشور ایران که به عنوان پایگاه <<توآ>> در جهان میباشد، این آرم به این منظور بر روی سینه از طرف چپ قرار میگیرد که مشت حفاظت از قلب ما که تپش آن صدای فکرمان است ، محافظت مینماید .
    این مشت حالت دفاعی دارد نه حالت تهاجمی و بیانگر این نکته که ما همیشه حالت تدافعی داریم نه تهاجمی



    هرگز کسی را به مبارزه دعوت نکن ، اما اگر کسی تو را به مبارزه دعوت کرد بپذیر
    حضرت علی (ع)
    قبیله یعنی یه نفر همخونی معنا نداره
    همبستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره


  2. #12

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    10-08-15
    محل سکونت
    تهران
    سن
    25
    نوشته ها
    284

    پیش فرض

    عکس های زیبا از تکنیک بن کن






    استاد مرتضی عابدی


    قبیله یعنی یه نفر همخونی معنا نداره
    همبستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره


  3. #13

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    08-11-16
    محل سکونت
    Tehran
    سن
    33
    نوشته ها
    1,928

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط spider نمایش پست ها
    خیلی ممنون امیر آقا عالی بود

    به نظر منم بهترین سبک مایانه هست
    و کسی که میخواد بره مسابقات بهتره یه 4 5 سال کار کنه تا تجربیاتش زیاد شه بعد
    درود
    خواهش می کنم آقا محمد
    میشه گفت هر سبکی اگه درست انتخاب بشه ، سبک خوبی هست ، متاسفانه در کشور ما بیشتر کسانی که به کنگ فو توآ روی میآورند از سبک ممای گریزان هستن و علاقه ای به اجرای تکنیک ندارن !

    من خودم سبک بازمایانا کار کردم و این سبکو بیشتر دوست دارم ، ولی در هر سبکی که فعالیت داریم ، باید به تکنیک ها نیز توجه کنیم ، زیرا ماهیت اصلی یک سبک ، اجرای درس تکنیک ها و فنون است ، نه مبارزه !

    فلسفه ی کونگ فو توآ هم بالابردن مهارت ها ، برای دفاع از خود و مردم است و این سبک پیرو اخلاق پهلوانی ایرانی می باشد و مهم ترین چیز در کونگ فو توآ داشتن اخلاق پهلوانی است .

    در کونگ فو توآ ، سعی می شود که ذهن و جسم آدمی در کنار هم رشد پیدا کنند و متاسفانه امروز کمتر به معقوله ی ذهن در این سبک توجه می شود و تمرینات ورزشی در باشگاه ها به صورت منظم انجام نمی شود و ناظری نیز برای آن وجود ندارد و همین عدم نظارت و امکانات باعث شده که سبک توآ کمی از ماهیت خود فاصله بگیرد .

    یکی از مشکلات دیگر در این سبک عدم داشتن استادی با مهارت های بالاست !
    در ایران بالاترین حد ، خط جهار می باشد و بالاتر از آن تدریس نمی شود و کسی که خط 4 کونگ فو توآ را داشته باشد می تواند به عنوان مربی در این رشته مشغول به کار شود .

    در گذشته و قبل از انقلاب به خاطر اهمیت این سبک و ماهیت پیچیده ی آن که نیازمند آمادگی جسمی و ذهنی بود ، در دانشگاه تدریس میشد و تا دکترا نیز پیش میرفت ، اما امروزه این سبک در وضعیت بدی به سر میبرد .

    در کل کونگ فو توآ دارای 7 خط و 4 شال بند می باشد .

    اولین خط :
    آناتوآ که افرادی که تازه وارد کونگ فو توآ می شوند باید تکنیک های این خط را به طور کامل یاد بگیرند .
    در گذشته به افراد تازه وارد شال بند سفید داده میشد ، به معنای سفیدی وجود آدمی و آمادگی برای پذیرش رنگ های دیگر ...
    اما امروز به افراد تازه وارد سال بند سرخ و یا سفید و سرخ داده می شود که در گذشته بالاترین درجه محسوب میشد !

    دومین خط :
    آتادو ، که بعد از یادگیری کامل تکنیک های خط 1 و بالا بردن جسم در اجرای ضربات ، بعد از امتحان و به تشخیص استاد ، فرد از خط 1 وارد خط 2 می شود و به یادگیری فنون این خط میپردازد .
    در اینجا رنگ شال بند تغییری نمی کند .

    سومین خط :
    سوتو ، بعد از گذشتن از خط 2 و ورود به خط 3 ، رزمیکار دارای مهارت های بالایی گردیده و برای ورود به این خط ، باید مهارت های زیادی در مبارزات نیز کسب کرد .

    بعد از ورود به این خط ، رنگ شالند از سفید به سبز تغییر می کند و رنگ پیراهن نیز از مشکلی به سرخ تبدیل می شود .

    چهارمین خط :
    سامسامائه ، بعد از یادگیری این خط ، رزمیکار می تواند به عنوان مربی فعالیت کند .
    با توجه به اینکه این خط بالاترین خطی می باشد که در داخل تدریس می شود ، برای رسیدن به آن فرد باید دارای مهارت های بالایی باشد و سال ها تمرین داشته باشد .
    بعد از گرفتن این خط ، رنگ لباس به سفید تغییر می کند .


    پنجمین خط :
    مایانا


    ششمین خط :
    کوانه و وست مایانا


    هفتمین خط :
    وای ما با تو


    بعد از یادگیری تکنیک ها و بالاتر رفتن مهارت ها ، به افراد شال بند قهوه ای و بعد مشکی داده می شود .
    در گذشته کسی که موفق به گرفتن خط هفت میشد ، مدرک دکترا دریافت میکرد ، که بعد از ارائه ی تز خود ، مدرک دکترا را دریافت می کرد .

    بالاترین مرحله نیز شال بند سرخ بود که پروفسور ابراهیم میرزایی دارای این شال بند بود .

    بعد از شال بند سرخ ، شال بند سفید و سرخ می باشد که بالاترین درجه در کونگ فو توآ می باشد و دستیابی به آن نیازمند رشد جسمی و عقلانی زیادی است .
    ویرایش توسط Amir 1986 : Tuesday 24 August 10 در ساعت 20:18

  4. #14

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    10-08-15
    محل سکونت
    تهران
    سن
    25
    نوشته ها
    284

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    واقعا باعث افتخاره

    اولین دوره مسابقات جهانی توآ به میزبانی ایران و از تاریخ 17 لغایت 20 آبان ماه سال 1390 در شیراز برگزار شد.



    در این دوره از مسابقات 42 کشور از 5 قاره جهان حضور داشتند.مراسم افتتاحیه مسابقات ساعت 19 روز سه شنبه مورخ 17/8/1390 با حضور آقای عباسی وزیر محترم ورزش و جوانان و مدیران استانی و با استقبال علاقمندان به این رشته ورزشی در سالن شهید دستغیب شیراز برگزار گردید بطوریکه در تمام ایام مسابقات سالن مملو از جمعیت بوده و در پاره ای موارد سالن گنجایش تماشاگرانی که دیرتر به محل برگزاری مسابقات مراجعه نموده اند را نداشت.

    از دست آوردهای مهم این دوره از مسابقات اینکه کشور ایران در هر چهار استایل مسابقات قهرمان شد.

    دستاوردهای مهم دیگر این دوره مسابقات تشکیل جلسه مجمع عمومی اتحادیه جهانی انجمنهای توآ (wuta ) بوده که در ساعت 15 روز چهارشنبه مورخ 18/8/1390 با حضور کشورهای عضو (wuta ) برگزار گردید و اعم تصمیمات (wuta ) مجمع به شرح زیر می باشد .

    1)درخواست عضویت جدید کشورها در (wuta ) از مجمع عمومی سال قبل تا تشکیل مجمع عمومی مورد اشاره مورد بررسی و تصویب قرار گرفت بطوریکه تا تشکیل اولین مجمع عمومی تا تاریخ 18/8/1390 ،50 کشور فدراسیون ملی توآ کشور خود را راه اندازی نموده و در عضویت مجمع عمومی اتحادیه جهانی انجمنهای توآ قرار گرفته اند.

    2)از بین داوطلبان نایب رییس ((wuta در اقیانوسیه آقای( زایازایا) از کشوراسترالیا با کسب اکثریت آراء به عنوان نایب رییس (wuta) ورییس قاره اقیانوسیه انتخاب شده اند.

    3)عملکرد یکساله (wuta) مورد بررسی و تصویب قرار گرفت.

    4)تقویم پیشنهادی هیئت رییسه در جلسه مذکور مطرح و پس از بررسی مورد تصویب مجمع قرار گرفت که مهمترین تصمیمات عبارتند از:

    مقرر شد مسابقات جهانی هر دو سال یکبار برگزار گردد و کشور برزیل داوطلب اولین دوره میزبانی مسابقات جهانی (wuta) در سال 2013 شده اند که مورد تأیید مجمع قرار گرفت و مقرر گردید نمایندگان (wuta) از امکانات میزبان بازدید به عمل آورند که پس از بررسی گزارش توسط هیأت رییسه (wuta) و تأیید مراتب به کشور میزبان و کشورهای عضو اعلام گردد.

    در خواست کشور ازبکستان نیز جهت برگزاری مسابقات قهرمانی آسیا در سال 2012 مورد بررسی و تصویب قرار گرفت و مقرر گردید نمایندگان (wuta) از امکانات میزبان بازدید به عمل آورند که پس از بررسی گزارش توسط هیأت رییسه (wuta) و تأیید مراتب به کشور میزبان و کشورهای عضو اعلام گردد.

    مراسم اختتامیه و توزیع حکم قهرمانی ، مدال و قاب قهرمانی روز جمعه 20/8/1390 با حضور جناب آقای صادق عابدین استاندار محترم استان فارس ،آقای موید مدیر کل ورزش و جوانان استان ،آقای محمد باقر کشفی رییس مرکز سیمای استان فارس و آقای منتظری رییس اتحادیه انجمنهای توآ (wuta) و اعضاء هیئت رییسه این سازمان ،آقای حسین گروسی نماینده محترم شهریار در مجلس شورای اسلامی و همچنین آقای محمود طالقانی مشاور (wuta ) و نایب رییس فدراسیون و دیگر مدیران کشوری واستانی برگزار گردید.
    قبیله یعنی یه نفر همخونی معنا نداره
    همبستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره


  5. #15

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    10-08-15
    محل سکونت
    تهران
    سن
    25
    نوشته ها
    284

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    تیم ملی ایران با اقتدار قهرمان نخستین دوره مسابقات جهانی توا شد


    بر اسا س این گزارش ، تیم های بانوان مغولستان و كنیا با كسب یك مدال طلا در رشته مایانا دوم و سوم شدند.
    همچنین در رشته گیلما ایران سه طلا ، روسیه یك نقره و سنگاپور دو برنز كسب كردند و در دوچوب نیز ایران دو طلا و یك برنز به خود اختصاص داد ، كامرون یك طلا را كسب كرد و افغانستان هم دونقره را از آن خود كرد و در رشته مایانا ایران هشت طلا را بخود اختصاص داد ، كاستاریكا یك نقره و دو برنز را از آن خود كرد و آلمان هم صاحب یك نقره و یك برنزشد .
    سایر نتایج بدست آمده در چند وزن به شرح زیر اعلام شد
    92 - كیلوگرم رشته مایا نا
    1 – سیاوش فخرایی از ایران
    2 – جوزه فرانسیس از كاستاریكا
    وزن 92 + رشته مایانا
    1 – حسین كریمی از ایران
    2 – نوشروان خانزادا از هنگ كنگ
    3 – جا هان نشساس از آلمان و وینسنت مجید از اندونزی مشتركا سوم
    وزن 90 + رشته مایانا
    1 – محمد علی رستمی از ایران
    2 – میخاییلوف كوكین از روسیه
    3 – تایم موتا لویا از سنگاپور و مراد داد بویف از ازبكستان
    80 – كیلو گرم رشته دوچوب
    1 – داود غفاری آذر از ایران
    2– خان آقا صبوری از افغانستان
    3– عمر پابلشو از اكوادر
    وزن 75 – كیلو گرم در رشته دو چوب
    1 – جو ال ماین كاس از كامرون
    2 – فرید حسین از پاكستان
    3 – محمود فرج زاده از ایران
    قبیله یعنی یه نفر همخونی معنا نداره
    همبستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره


  6. #16

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    11-03-09
    نوشته ها
    1,021

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    نقل قول نوشته اصلی توسط amir 1986 نمایش پست ها
    درود
    خواهش می کنم آقا محمد
    میشه گفت هر سبکی اگه درست انتخاب بشه ، سبک خوبی هست ، متاسفانه در کشور ما بیشتر کسانی که به کنگ فو توآ روی میآورند از سبک ممای گریزان هستن و علاقه ای به اجرای تکنیک ندارن !

    من خودم سبک بازمایانا کار کردم و این سبکو بیشتر دوست دارم ، ولی در هر سبکی که فعالیت داریم ، باید به تکنیک ها نیز توجه کنیم ، زیرا ماهیت اصلی یک سبک ، اجرای درس تکنیک ها و فنون است ، نه مبارزه !

    فلسفه ی کونگ فو توآ هم بالابردن مهارت ها ، برای دفاع از خود و مردم است و این سبک پیرو اخلاق پهلوانی ایرانی می باشد و مهم ترین چیز در کونگ فو توآ داشتن اخلاق پهلوانی است .

    در کونگ فو توآ ، سعی می شود که ذهن و جسم آدمی در کنار هم رشد پیدا کنند و متاسفانه امروز کمتر به معقوله ی ذهن در این سبک توجه می شود و تمرینات ورزشی در باشگاه ها به صورت منظم انجام نمی شود و ناظری نیز برای آن وجود ندارد و همین عدم نظارت و امکانات باعث شده که سبک توآ کمی از ماهیت خود فاصله بگیرد .

    یکی از مشکلات دیگر در این سبک عدم داشتن استادی با مهارت های بالاست !
    در ایران بالاترین حد ، خط جهار می باشد و بالاتر از آن تدریس نمی شود و کسی که خط 4 کونگ فو توآ را داشته باشد می تواند به عنوان مربی در این رشته مشغول به کار شود .

    در گذشته و قبل از انقلاب به خاطر اهمیت این سبک و ماهیت پیچیده ی آن که نیازمند آمادگی جسمی و ذهنی بود ، در دانشگاه تدریس میشد و تا دکترا نیز پیش میرفت ، اما امروزه این سبک در وضعیت بدی به سر میبرد .

    در کل کونگ فو توآ دارای 7 خط و 4 شال بند می باشد .

    اولین خط :
    آناتوآ که افرادی که تازه وارد کونگ فو توآ می شوند باید تکنیک های این خط را به طور کامل یاد بگیرند .
    در گذشته به افراد تازه وارد شال بند سفید داده میشد ، به معنای سفیدی وجود آدمی و آمادگی برای پذیرش رنگ های دیگر ...
    اما امروز به افراد تازه وارد سال بند سرخ و یا سفید و سرخ داده می شود که در گذشته بالاترین درجه محسوب میشد !

    دومین خط :
    آتادو ، که بعد از یادگیری کامل تکنیک های خط 1 و بالا بردن جسم در اجرای ضربات ، بعد از امتحان و به تشخیص استاد ، فرد از خط 1 وارد خط 2 می شود و به یادگیری فنون این خط میپردازد .
    در اینجا رنگ شال بند تغییری نمی کند .

    سومین خط :
    سوتو ، بعد از گذشتن از خط 2 و ورود به خط 3 ، رزمیکار دارای مهارت های بالایی گردیده و برای ورود به این خط ، باید مهارت های زیادی در مبارزات نیز کسب کرد .

    بعد از ورود به این خط ، رنگ شالند از سفید به سبز تغییر می کند و رنگ پیراهن نیز از مشکلی به سرخ تبدیل می شود .

    چهارمین خط :
    سامسامائه ، بعد از یادگیری این خط ، رزمیکار می تواند به عنوان مربی فعالیت کند .
    با توجه به اینکه این خط بالاترین خطی می باشد که در داخل تدریس می شود ، برای رسیدن به آن فرد باید دارای مهارت های بالایی باشد و سال ها تمرین داشته باشد .
    بعد از گرفتن این خط ، رنگ لباس به سفید تغییر می کند .


    پنجمین خط :
    مایانا


    ششمین خط :
    کوانه و وست مایانا


    هفتمین خط :
    وای ما با تو


    بعد از یادگیری تکنیک ها و بالاتر رفتن مهارت ها ، به افراد شال بند قهوه ای و بعد مشکی داده می شود .
    در گذشته کسی که موفق به گرفتن خط هفت میشد ، مدرک دکترا دریافت میکرد ، که بعد از ارائه ی تز خود ، مدرک دکترا را دریافت می کرد .

    بالاترین مرحله نیز شال بند سرخ بود که پروفسور ابراهیم میرزایی دارای این شال بند بود .

    بعد از شال بند سرخ ، شال بند سفید و سرخ می باشد که بالاترین درجه در کونگ فو توآ می باشد و دستیابی به آن نیازمند رشد جسمی و عقلانی زیادی است .
    سلام امیر جان
    من سالها قبل توآ کار میکردم تا سامسامائه کار کردم دیدم فایده نداره...هیچ تناسبی بین روش مبارزه و فرمها نبود آموزشها اصولی نبود اصلا آموزش درست و درمونی در کار نبود!میرفتیم توی رینگ دعوا میکردیم میومدیم بیرون!با وینگ چون آشنا شدم و یک مدتی وینگ چون و اسکریما کار کردم که خیلی راضی بودم(اون زمان.ولی الان نمیدونم اوضاع این سبک چطوریه)...خورد به ترم آخر دانشگاه موقتآ رها کردم و خواستم برگردم خورد به قضایای تغییر مسئول سبک و ... خلاصه دیگه نشد که ادامه بدم....
    در مورد توا بعضی مطالبی که فرمودید درست نیست...چون دایی من شاگرد مستقیم پروفسور میرزایی بوده اینرو عرض میکنم.
    در مورد شال سفید...از همون اول یعنی زمان خود پروفسور هم شال مبتدیها سفید و سرخ بوده و تمام شالهای توآ بجز شال سرخ،مشخصه شون این هست که پشتشون سرخ و روشون به رنگ درجه هست.تفاوت شال سرخ این هست که اون شال پشتش مشکی هست.(که توی عکسهای پروفسور هم دیده میشه)
    دوم اینکه توآ تنها "کمی" از ماهیتش فاصله نگرفت بلکه بعد از خروج میرزایی این سبک تا مدتی به همون شکل ادامه پیدا کرد و بعد به کلی دگرگون شد.اگه دست من بود بالکل این سبک رو منحل میکردم تا جوانان این مملکت عمرشون تلف نشه(نظر شخصی)چون اگه غرض مبارزه آزاد هست که این سبک مبارزه فعلی در این سبک مثل باقی سبکهاست و مشخصه ای که مربوط به خود توا باشه درش نیست...اجرای فرم هم که دیگه تبدیل به رقص شده چون اصلآ شاگرد نمیدونه کاربرد حرکات چیه و بطور جدی در مبارزه استفاده نمیشن...یعنی الان این سبک فقط یک سبک مبارزه صرف هست که نباید اسمش توا باشه چون ربطی به میرزایی بنده خدا نداره...حتی فرمها رو هم انگولک کرده و تغییر داده اند.

    در گذشته بعد از هفت خط تازه رزمیکار شال سبز دریافت میکرد(نه دکترا)بعد باید مراحل مشکل شال بندهای قهوه ای و مشکی طی میشد و بعد از سالها زمان ارائه تز میشد که پس از قبول شدن تز شال سرخ اهدا میشد.منتها تا اونجا که من میدونم تا زمان خروج پروفسور کسی نتونسته بود به درجه ای بالاتر از سبز برسه و بعد چند سال آقایون خودشون تصمیم گرفتن درجات رو دستکاری کنند و خودشون رو به شال سیاه ارتقا دادن...در واقع شال سیاه الان شال سبز زمان میرزایی هست...
    نکته دیگه اینکه مهارتهای روانی(شامل تمرکز،هیپنوتیزم و توانایی های فراروانشناسی)جزو مهم مهارتهای میرزایی بوده که احتمالا قرار بوده در درجات بالاتر آموزش داده بشه که الان خبری از این مهارتها نیست...کلا این توا چندان ربطی به میرزایی نداره.

  7. #17

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    08-11-16
    محل سکونت
    Tehran
    سن
    33
    نوشته ها
    1,928

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    سلام

    با تشکر از محمد عزیز
    خدمت شما دوست عزیز amr عرض کنم که در گذشته کونگ فوتوآ به صورت دانشگاهی تدریس میشد و به رزمی کاران مدرک درکترا داده میشد

    در مورد شال بند ها و خط ها هم اینارو از روی گفته های خود پروفسور میرزایی نوشتم و اگه فایل مصاحبه ی ایشون رو پیدا کردم ، حتما برای دوستان قرار میدم

    متاسفانه من خود استاد میرزایی رو ندیدم و تو اون زمان هم نبودم که بدونم دقیقا این سبک به چه صورتی بوده ، اما گفته های مختلف و متضاد در این باره بسیار زیاد هستش
    حتی در حال حاضر در باشگاه های مختلف ، رنگ شالبند ها و نوع خط ها متفاوته

    در مورد تلف شدن عمر بستگی داره با چه نگاهی به این سبک نگاه کنید
    اگه منظورتون مطرح شدن در سطح جهانی هست که کاملا درسته و این سبک آینده ای نداره و تو ایران فقط چند سبک دارای آتیه هستن ، مثل کاراته و تکاوندو و جودو ...

    اما در کل سبک های مختلف رزمی تفاوت چندانی با هم ندارن و مهم پشتکار خود فرد و استادی هست که بهش آموزش میده
    متاسفانه در کشور ما ، ورزش های رزمی بدون برنامه هستن و نظارت درستی بر این ورزش ها نیست ، مگه همین چندتا رشته تکواندو و کاراته و جودو

    در اینجا هم هدف معرفی ورزش های مختلف هست و اینکه چه سبکی بهتره و مناسب تره ، به سلیقه شخصی برمیگرده و باید به سلیقه و نظر هر شخص احترام گذاشت و به نظرم گفتن اینکه فلان سبک به درد نمیخوره و تلف کردن عمر هستش چندان درست نباشه



    با تشکر

  8. #18

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    11-03-09
    نوشته ها
    1,021

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    امیر عزیز
    اول اینکه قصد توهین داشته و ندارم فکر مینم بهتر باشه بصورت منطقی بحث بشه تا اینکه خدای نکرده جو سازی بشه یا دوستان از بنده دلخور بشن و هرچه گفتم درد دل بود چون سالها قبل که با عشق به سراغ این سبک رفتم،هرچه گذشت دیدم که انچه آموزش داده میشود سایه ای از آن چیزیست که انتظارش را داشتم و پرسشهایم بی پاسخ ماند و مشخصا هم در مورد اون جمله نوشتم که نظر شخصی من هست هر کسی هم تاپیک رو بخونه نظر من رو در کنار نظر دیگران میبینه و خودش قضاوت میکنه شاید دو تا فحش هم به من بده!موردی نداره!قصد من خیر بود نه مردم آزاری و ایجاد دلخوری..
    -همین نکته که شما در مورد تفاوت شالها میفرمایید هم ضعف هست که یک سیستم روش درجه بندیش توی کشور مبداش دچار تشتت باشه.در حالیکه عکسهای همون زمان میرزایی در دست هست اگه بخواید ارائه میدم که خواهید دید که شال بند شاگردان مبتدی با الان تفاوتی نداشته.
    -همه ما در مقابل جوانها و نوجوانهای این مملکت مسوولیم...عمر و نیروی جوانی و سلامتی سرمایه ای نیست که قابل تجدید باشه. چرا نباید اطلاع رسانی بشه که همین کسانی که nسبک رو به عنوان زیر شاخه توا و به عنوان به اصطلاح تز ارائه داده اند چطور اینکار رو انجام داده اند در حالیکه حتی تا زمانی که میرزایی در ایران بود هیچ کس حتی نیمی از مسیر توا رو هم نگذرانده بود؟استاد راهنمشون کی بوده؟کی تزشون رو تایید کرده؟

    -در مورد روش تدریس دانشگاهی... این مساله ای هست که در کتاب ها بهش بر میخوریم ولی من از داییم که میپرسیدم از این خبر ها نبوده(به نظرم ایشون در باشگاه ارتش شاگرد میرزایی بوده)شاید قرار بوده در ادامه راه و در طی مراحل بعدی که هیچ کس بهش نرسیده بود این اتفاقها بیفته که منطقی هم هست مثل همون بخشهای نهایی که شامل روشهای روحی روانی و متافیزیکی و ... بوده....

    -شما میفرمایید اکثر سبکها مثل هم هستند و ... پس فلسفه وجودی سبکهای متفاوت چیه؟اصلا کونگ فوتوآی میرزایی قرار نبوده که این باشه...اصلآ حسن این سبک در این بوده که قرار بوده متفاوت باشه و واقعآ هم بوده.ناراحتی من از این جهته که شاگردان استاد نسبت به این گنجینه ای که در اختیارشون گذاشته شد امانتدار نبودند...هستند کسانی که گوشه و کنار هنوز به همون شیوه قدیم پایبندهستند ولی اینگونه افراد همیشه از طرف گروه حاکم که این اوضاع رو برای این ورزش رقم زدند نادیده گرفته شده و به حاشیه رانده شده اند.یک نمونه از بیمهری این افراد نسبت به استاد بی نظیرشون همون اظهاراتی هست که از سایت این ورزش،دوست گرامیمون اسپایدر نقل قول کرده اند(در پست اول).-
    -نمیدونم شما چقدر در جریان تواناییهای فنی میرزایی اعم از جسمی فکری و روانی و متافیزیکی هستید...اما شما توی همون پست سه یا چهار که مراحل توآ نقل شده دقت بکنید میبینید که از این سبک جز چند تا فرم نمایشی که تازه اونها هم دستکاری شده اند چیزی باقی نمونده.تمام افرادی هم که موفقیت کسب میکنند اول بدلیل استعداد شخصی(نه خصوصیات سیستماتیک و روشمند سبک فعلی)هست که اگه در سبک دیگه هم میرفتند موفق بودند و ثانیا تکنیکهایی که استفاده میشوند همون تکنیکهای عمومی سبکهای آزادند نه تکنیکهای خاص توآ.تنها نصب یک آرم روی لباس مبارزانی که به شیوه ای عام و جهانی مبارزات آزاد مبارزه میکنند این واقعیت تلخ رو تغییر نمیده که این سبک متاسفانه داغون شده ....شما از آقایون بپرسید که این 73000 تکنیک ترکیب و عکس العمل سازی رو شفاف سازی کنند و توضیح بدن...اما الان مبارزات توا شده عین کیو کوشین کای یا سانشو (که سبکهای خوبی هم هستند)حالا شما اسمش رو عوض کنید بگید مایانه و باز مایانه.حقیقت عوض میشه؟؟پس تکنیکهایی که آقای میرزایی طراحی کرده اند کجای مبارزات توا هستند؟ جایگاه محورهای حرکتی فطرح شده در فرمها،در مبارزه کجاست؟.
    - البته اینرو هم بگم که میرزایی پس از خروج از ایران با وجود اینکه دیگه پایش به حالت گذشته بر نگشت،ولی سالها در خفا در خارج از کشور شاگردانی رو تا مراحل بالا آموزش داده( که تا اونجایی که من میدونم ایرانی نبودند) و این از مناعت طبع و بزرگواری ایشون بوده که متعرض شاگردان بی مهر گذشته اش نشده و سبک رو منحل نکرده....نمیدونم ایشون هنوز در قید جیات هستند یا نه...امیدوارم که سلامت باشند و اگه خدای نکرده در گذشته اند خدایشان بیامرزد.
    -من اتفاقآ از روی دلسوزی نظر دادم و عاشق توآ بودم و هنوز هم اگه همون روش اصیل توسط اساتید واقعی تدریس بشه طرفدار این سبک هستم.ولی با این روش فعلی....به هرحال از همه دوستان خواهش میکنم در مقابل عرایض من جبهه نگیرید و با دید منفی هم بهشون نگاه نکنید چون اصلا قصد من درد دل بوده و اینکه هرکسی مطالب رو خواند و خواست در این سبک فعلی فعالیت بکنه چهار تا سوال بنیادین در ذهنش باشه که بدونه باید دنبال جواب برای این سوالها باشه وگرنه این وسط منافع مادی برای من وجود نداره.
    ویرایش توسط amr : Sunday 20 November 11 در ساعت 20:22

  9. #19

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    10-08-15
    محل سکونت
    تهران
    سن
    25
    نوشته ها
    284

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    با سلام
    من دنبال خیلی از رشته های ورزشی بودم و در کل از کونگ فوتوآ بهتر چیزی پیدا نکردم
    درسته که خیلی تغییر توش داده شده ولی هنوز نسبت به خیلی ورزشهای دیگه بالاتر و سرتره
    و این هم دلیلش اینه که شاگردان همونطور که گفتید امانت داری نکردن و دست بردن تو سبک
    و همینطور که میبینیم توآ داره در سطح جهان مطرح میشه و مسابقاتش جهانی شده و ان شاالله به زودی به المپیک هم راه پیدا کنه
    ولی در کل به ورزشهای رزمی تو ایران اهمیت چندانی داده نمیشه
    همین تکواندو هم که دیگه فراگیرترین رشته ورشی شده باز هم مشکلاتی توش دیده میشه
    امیدمون فقط به اینه که یه روز یارومه به ایران برگرده و توآ مثل سابق بشه
    قبیله یعنی یه نفر همخونی معنا نداره
    همبستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره


  10. #20

    آخرین بازدید
    [ ]
    تاریخ عضویت
    11-03-09
    نوشته ها
    1,021

    پیش فرض پاسخ : کونگ فو توآ

    سلام
    با سه خط آخرتون بخصوص خط آخر بشدت موافقم...ولی المپیکی شدن مستقل توآ واقعآ بعیده...مگه در قالب ووشو در بخش ساندا و سانشو چنین شانسی باشه ...تا همین الان که توی سانشو هم توا کار ها بودن...راستی نمیدونم بالاخره با المپیکی شدن ووشو موافقت شد یانه؟
    ویرایش توسط amr : Sunday 20 November 11 در ساعت 21:43

صفحه 2 از 3 نخستنخست 123 آخرینآخرین

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •