با توجه به نقش و دخالت هاي انسان در طبيعت و بالطبع اثر بر جانداران موجود در آن از يك طرف و شكار و استفاده مستقيم از جاندران محيط طبيعي از طرف ديگر ، دست به دست هم داده و تركيب و تراكم جانوري را در محيط زيست تغيير داده و دچار بحران و آشفتگي كرده و ميكند.

چه بسيار جانداراني كه زماني با ما در روي اين كره خاكي زندگي ميكرده اند و اكنون از آنها تنها يادي يا جسد پر شده از كاهي باقيمانده است.

تعداد و انواع اين جاندارن كم نبوده و نيستند و افزايش روز افزون تعداد جانداران ديگر به ليست موجودات در خطر انقراض آدمي را بر ان داشته تا چاره اي بر اين مشكل و تلاشي در جهت ترميم ناكاستي ها يا فقدانها بنمايد.



گور ايراني كه در معرض خطر انقراض قرار گرفته است


شايد دانش و تجربه امروزين انساني بتواند ابزاري باشد تا او را در حفظ گونه ايي كه هنوز ريشه اي از آنها در خاك باقي مانده ياري كند و دور نماي آينده علم نيز بر باز آفريني موجودات گذشته ار بقاياي زيستي آنها دل بسته است .

در اين تاپيك سعي داريم به بررسي تكثير و حمايت نسل گونه هاي در حال انقراض در اسارت بپردازيم كه به عنوان راهكاري براي حفظ جمعيت گونه هاي در خطر ابداع شده و بكار ميرود.

بحث بر درستيها و نادرستيهاي اين روش در بين دست اندركاران و صاحب نظران وجود دارد و سعي ميشود گونه هاي از ايران و جهان كه به پرورش ان در اسارت پرداخته اند، مورد توجه و معرفي قرار بگيرد.